De laatste honderden kilometers van de reis gaan voorspoedig. Na de drukte van Parijs (wat een malloten rijden daar toch rond...) kruipt Samantha lekker in het gecreeerde nestje achterin de auto en neemt Hanne na een smerige bak slootwater (een andere benaming was hier echt niet voor te vinden) het stuur over. Dapper drinken Anouk en Hanne de koffie leeg, want tja... Het is toch even een beetje cafeïne.
We wisselen nog een paar keer van chauffeur en houden nog een paar korte stops voordat we dan toch echt Hossegor inrijden. We zijn moe, blij dat we de afstand zo snel hebben kunnen afleggen en toe aan iets te eten. Eerst gaan we op zoek naar een toeristenbureau om te vragen welke campings aan te raden zijn.
We zijn er nog niet over uit waar we vannacht gaan slapen. Anouk komt met een andere optie, een hostel. Een echt bed, schone douches enzovoorts zijn na 16 uur rijden meer dan aantrekkelijk. Voordat we het hostel opzoeken eten we wat in het stadje. Helaas krijgen we te horen dat er deze hele week weinig tot niets spannends te beleven valt hier. Dat komt allemaal pas zodra de drukte op gang komt dankzij de grote surfers die deze plaats aandoen voor een wedstrijd.
Trudy, onze navigatie, heeft wat probleempjes met de franse straatnamen. Na wat creativiteit vinden we ongeveer de route die we moeten rijden. Het hostel ligt helaas toch wel heel erg ver weg van het strand. We besluiten naar een van de campings te rijden. De auto zoeft door een prachtige omgeving waar de natuur haar schoonheid ten volste aan ons toont en de villa's langs de weg laten ons dromen over een eventuele emigratia naar een oord als deze... Wees maar niet bang, we komen alledrie weer gewoon thuis na deze vakantie!
De camping ziet er mooi uit en na een moeizaam beraad (we zijn echt doodmoe) besluiten te gaan "glampen". Het scheelt bijna niets qua kosten met een tent en we hebben een echt bed. Voordat we er in kunnen, moeten we nog even een uurtje overbruggen. Na een klein rondje over de camping springen we weer de auto in op zoek naar een supermarkt. Dit was nog een iets grotere uitdaging dan gedacht. We zien het centrum van Hossegor 2 keer, maar dan worden we door een behulpzame francaise gedirigeerd naar een gigantische supermarkt. Anouk bewaakt even de auto terwijl Samantha en Hanne de boodschapjes halen. We verbazen ons over het uithebreide assortiment en het is dan ook lastig om te kiezen. Zo snel mogelijk proberen we te kiezen wat we willen en bewapend met een fles welverdiende rosé en een gezonde avondmaaltijd verlaten we de supermarkt weer. Anouk heeft zitten vechten tegen haar slaap en is blij dat we er weer zijn.
Op de campjng krijgen we onze bungalow toegewezen en nadat de auto uitgepakt is en de spullen een beetje op hun plek staan, worden de slaapplekken verdeeld en weer herverdeeld. Daar zijn we dan. Gesetteld en wel.
Hanne wil nog even gauw een klein surfje doen en eet dan ook heel snel even wat voordat ze haar board uitpakt en naar het strand rent. No waves...
Anouk en Samantha doen het heerlijk rustig aan. Ze koken wat lekkers en trekken het welverdiende wijntje erbij open. Er komen kaarsjes op tafel. Lieve Sam heeft voor een paar windlichtjes gezorgd. Echt functioneel. Grafkaarsen. De hilariteit is er groot door. En als dit een grafstemmjng is die er bij ons heerst, dan is een grafstemming een klein feestje!
We genieten van de avond, er wordt nog met dank aan de wijn en de sfeerverlichting een sensueel dansje gewaagd en daarna vallen onze ogen toch echt dicht...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten