On the road again

We worden alledrie wat minder fit wakker dan de dagen ervoor en met het uitzicht op nagenoeg geen golven, besluiten we om vandaag verder te reizen.

Wanneer we onze bedjes uitstappen voelen we de zandkorrels al knarsen onder onze voeten. Het mooie is dat we dit allemaal anders ervaren. De een vind het echt helemaal niets en de ander geniet ervan.

Bij het campingwinkeltje wordt nog gauw een stokbroodje voor het ontbijt gehaald en we genieten nog even van deze heerlijk bosrijke omgeving. Onze duitse vrienden komen nog even gezellig mee ontbijten voordat we definitief afscheid nemen van hen.

Binnen een uur pakken we al onze spullen en dan is er zelfs nog tijd voor een welverdiende douche voordat we de auto instappen.

De campingbeheerder komt nog even snel controleren of we de bungalow netjes achterlaten en spreekt zijn waardering uit over hoe netjes het is. Blijkbaar wordt het vaak niet zo achtergelaten.

Voordat we echt weer on the road zijn rijden we nog snel naar de surf outlet waar Sam nog iets wil halen voor haar GoPro en Hanne toch maar de fins haalt die door haar hoofd blijven spoken. Er is tenslotte een nachtje over geslapen!

We rijden door prachtige landschappen, overladen door zonneschijn en lachen wat af. We voelen ons vrij en kijken uit naar onze volgende bestemming.

Dan begint de lucht donkerder te worden en zelfs wat regen vormt een mistige deken om ons heen. Wanneer we uitstappen bij de camping die ons is aangeraden worden we onaangenaam verrast door wat we qua weer en qua prijzen treffen. We krijgen bij aankomst het gevoel dat ons een buitenlandse toeristenprijs aangeboden wordt voor een staplek. Het besluit wordt dan al gauw genomen om naar iets anders te zoeken en er wordt een hulplijn ingeschakeld. Er wordt naar Nederland gebeld en we krijgen dankzij Jeroen een adres en telefoonnummer. Ok, we gaan bellen. Dat is nog gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ze spreken geen Engels helaas. Ook geen woordje Frans (en laat dat nou net lekker gaan...). Dus Hanne gaat naar de plaatselijke surfschool om een 2e hulplijn in te schakelen. Gelijk wordt er voor ons gebeld en er blijkt ruimte voor ons te zijn. Ver beneden het tarief van de camping waar we nu staan.

Ondertussen worden Anouk en Samantha verwend met Spaanse hapjes die ze van de restauranteigenaar aangereikt krijgen en wanneer Hanne er weer is krijgen we zelfs nog een hapje en een biertje aangeboden. Hoe komen we hier nog weg? Die meneer wil maar al te graag dat we blijven!

De zoektocht naar ons volgende onderkomen is nog even een dingetje... Jeroen heeft ons een perfecte routebeschrijving gegeven vanaf de andere kant dan waar wij vandaankomen. We rijden dan ook heerlijk verkeerd. Wel zien we daardoor de prachtige stad San Vicente. We zijn gelijk verliefd op dit stadje. We vragen toch maar even naar de weg. Hulplijn 3: 3 personen. 1 hele lieve vrouw en 2 charmante mannen. Ze zoeken via internet en met gezond verstand waar we moeten zijn. Dan wijzen ze ons aan dat we aan de andere kant van de baai moeten zijn. Weer de auto in. We hebben gevonden wat ze ons aanwijzen en nu kunnen we de routebeschrijving van Jeroen ook gebruiken. Toch zien we het pad niet waar we moeten afslaan. Aan het strand nog maar eens vragen. De meneer daar vraagt ons even mee te lopen en vraagt: "Zien jullie dat bord daar 100 meter verderop?" Hij lacht erbij. Dit hadden we inderdaad wel moeten zien. Blond. Op het bord staat met grote letters de naam van onze eindbestemming...

Na nog geen minuut zijn we er en we worden met open armen ontvangen. Blijkbaar is er wel een Frans sprekende man en die vertaalt alles wat zijn vrouw verteld. Het wordt stiekem toch tijd om wat Spaans te leren. We kiezen een fijne ruimte en komen tot rust. We zijn beland in een paradijsje op aarde en de weersverwachtingen zijn ons zeer goed gezind! Nu de golven nog.

Vanavond doen we het verder rustig aan. We eten een hapje waar we de laatste routeaanwijzingen gevraagd hebben en daarna vertrekt Sam alvast lekker naar Pluimedijk.

Anouk en Hanne maken hun board alvast surfklaar voor morgen en komen in gesprek met een lieve Hells Angel die ons de surfvoorspellingen komt vertellen nadat hij ze voor ons heeft uitgezocht. Morgenvroeg gaan we het water in!

Oh en trouwens... Ons paradijsje op aarde lijkt in niets op een camping... Stelletje luxepaardjes dat we zijn! Een heerlijk hostel met fijne bedjes, een eigen badkamer, gezamelijke keuken, stalling voor de boards, een bbq, buitendouche en een uitzicht... Wauw!