De afgelopen dagen waren wat minder spectaculair om over te schrijven. We hebben vooral enorm genoten van de omgeving, de golven en het zonnetje. Heel veel meer is er hier dan ook niet te doen helaas.
De overhead golven maakten plaats voor wat kleinere golven. Onder het motto klein maar fijn, hebben we de derde surfspot bij ons hostel in de buurt opgezocht. Uren lang lagen we in het water, de tijd vloog voorbij.
Tijdens een korte pauze aan het strand viel het ons op dat 3 mannen ons zaten te bekijken. Duidelijk niet uit Spanje aan hun witbleke huid te zien. Ze speelden een potje frisbee voor onze neuzen tot wij weer het water in gingen voor nog een portie golven. Vanuit het water zien we hoe ze heel dicht bij onze tassen gaan zitten. Overduidelijk volgen ze nauwlettend wat we doen en ze wachten... En wachten... Nadat we ruim een uur in het water hebben gelegen duurt het ze blijkbaar toch te lang. Arme jongens...
De rest van de avond koken we gezellig wat en doen een poging om naar de plaatselijke cocktailbar te gaan. Tevergeefs. Dicht. Het wordt een vroege avond. Zelfs de wifi werkt niet lekker mee zodat er ook geen filmpje gekeken kan worden. Verplicht komen we hier tot rust.
Sam en Anouk willen toch graag even wat afwisseling van omgeving en besluiten een dagje te gaan shoppen in Santander. Hanne blijft bij het hostel om nog wat golfjes te kunnen pakken.
In Santander vinden Sam en Anouk al gauw de winkelstraat en kunnen zij hun hart ophalen in de vele winkeltjes. Het enige wat hen opviel was dat de winkeltjes toch wel vrij ver uit elkaar lagen. Op de terugweg bleek dan ook dat ze eigenlijk de verkeerde kant op zijn gelopen. In de andere richting was blijkbaar toch de hoofdwinkelstraat. Achja... Je kan niet alles hebben. Bepakt met allerlei tasjes kwamen ze weer terug in het hostel waar Hanne net klaar was met douchen, surfboard inpakken en opruimen.
We besloten om de laatste avond nog een keertje een hapje te gaan eten buiten de deur en een laatste poging te doen om naar de cocktailbar te gaan. Opgetut en wel vertrekken we en na het eten rijden we naar de cocktailbar. Fingers crosssed... Zou het? Zou hij dan echt open zijn? Te vroeg gejuigd...
Terwijl dit stukje geschreven wordt rijden we alweer in Frankrijk, onderweg naar nog eens het Surfoutletcentrum. Hierna begint voor ons dan echt de week in de villa met Surfana surftrips. Een week lang genieten, gekke dingen doen, feestjes en vooral heel veel surfen!
Voordat dit blogstukje afgesloten wordt nog even terugkomend op Carlos Fernandez. Bij het hostel liep een lief schattig hondje wat wij in onze harten gesloten hebben. Wanneer we thuiskwamen begroette Carlos ons vol enthousiasme en week niet van onze zijde tot we Carlos allemaal begroet hadden. Op een gegeven moment kwamen we tot het besef dat Carlos ook wel eens een Carla zou kunnen zijn. Vlak voordat we vertrokken vroegen we naar de naam van onze Carlos Fernandez. Het is Luna. Het lijkt er niet eens op. Stiekem blijven we erbij, het is toch een echt Carlos Fernandez.
Adios Espagna! Bonjour la douce France!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten