Zondag kregen we als idee om de dag erna met de auto naar Bilbao te rijden. Anouk wilde erg graag eens naar het Guggenheim en laat er nou net de komende dagen weinig golven binnenkomen.
's Morgensvroeg checken we nog even de website van het Guggenheim. Helaas... gesloten. Dan toch maar gauw nieuwe plannen maken. We rijden naar San Vicente om een lekker typisch Spaans ontbijtje te scoren. Churros! Deze werden vergezeld door warme chocolademelk. Of zeg maar gerust warme vla. Erg lekker! Na deze lekkernij rijden we door naar Torrelavega waar CeCe surf zit. Een surf store die gespecialiseerd is in longboards en waar Ruben Fuente (een van 's werelds meest bekende longboarders) regelmatig zijn gezicht laat zien. De winkel blijkt gesloten te zijn wanneer we voor de etalage staan. In deze regio is er blijkbaar een feestdag. We rijden weer terug naar ons hostel en besluiten de rest van de middag aan het strand te verbrengen.
Met een gezonde kleur op onze lijven besluiten we de avond gezellig door te brengen met de oom en tante van Samantha die toevallig in de buurt zijn. We zoeken een leuk restaurantje op in San Vicente waar we de heerlijkste gerechten voorgeschoteld krijgen. Na het eten nemen we afscheid van de oom en tante van Sam en rijden richting een cocktailbar die ons is aangeraden. Misschien kun je het al raden... Maar deze bar is vanavond gesloten.
De volgende ochtend rijden we alsnog richting Bilbao. De stad ademt iets bijzonders. We zien prachtige oude gebouwen en dan ineens doemen voor ons de futuristische contouren van het Guggenheim op. We moeten nog even een paar malloten ontwijken en een supersmalle parkeergarage inrijden voordat we er eindelijk zijn, maar dan hebben we ook wat! Het gebouw is meer dan bijzonder te noemen. De architect is er in geslaagd om zijn visie over te brengen en Bilbao op de kaart te zetten hiermee. Binnenin het gebouw zijn niet alle verdiepingen toegankelijk door werkzaamheden en veranderingen van exposities. We bekijken wat er voor ons toegankelijk is en met name een van de laatste ruimtes maakt indruk op Anouk en Hanne. In deze ruimte hangen 10 schermen waarop artiesten, afzonderlijk van elkaar gefilmd en in andere settings, hetzelfde lied ten gehore brengen. Sommigen klinken ietwat minder zuiver... Toch weet het geheel je te pakken en neemt je mee naar een een ander besef van tijd en ruimte.
Na het Guggenheim maken we nog even gebruik van de mogelijkheid om te shoppen aangezien de auto onder een shoppingcenter geparkeerd staat.
Op de terugweg naar ons paradijsje op aarde stoppen we nog even bij een Media Markt om voor Sam te kijken naar de onderdelen om haar GoPro werkend te krijgen en voor een micro sd voor Hanne. Uiteindelijk vertrekken we met een gloednieuwe GoPro 3 voor Sam. Eindelijk kan ze gaan filmen vanaf haar board!
Eenmaal thuis koken we snel en dan kleed Hanne zich zo snel mogelijk om voor een surfje. Anouk en Samantha twijfelen nog. Het is namelijk maar voor een uurtje... Uiteindelijk besluiten ze toch te gaan. Terwijl zij omkleden rent Hanne alvast vooruit.
We genieten. We krijgen die grijns na een aantal golven niet meer van onze gezichten en willen meer en meer. Langzaam aan kleurt de lucht prachtig in haar nachtelijke kleuren en worden de golven te hoog voor deze zandbanken. Close out. We gaan het water uit met een heerlijk gevoel en dan is het tijd voor een warme kop chocolademelk vergezeld door chocolade. Vanaf morgen zal de surf los gaan!
Wanneer het licht genoeg is gaat Hanne zo snel mogelijk richting het water, bewapend met Keahana. Na een kwartier over het water te hebben gestaard, besluit ze het toch op een surfje te wagen. Een keer paddeld ze naar achter en dan komt toch het besef. Deze golven zijn niet de golven waarin ze zich nu zou moeten wagen. Ze slaan snel dicht en hebben zoveel meer kracht dan in Nederland. Wanneer de set aan haar voorbij getrokken is verlaat ze het water weer. Onderweg terug naar het hostel komt ze Sam tegen. Ze besluiten samen voor het ontbijt te gaan zorgen en maken er een heerlijk ochtendwandelingetje van.
Na het ontbijt rijdt Hanne nog gauw naar een van de strandjes dichtbij aangezien ze daar voor Jeroen een fin op kan halen bij Carlos van CeCe surf. Leuke bijkomstigheid is dat ze daar ook Ruben Fuente even ontmoet.
We krijgen de tip om naar het strand van Oyambre te rijden. Daar is een grotere kans op surfbare golven voor ons. Wanneer we onze boards weer uit de auto hebben geladen zien we ineens een bekend gezicht. Het zal toch niet... Daar hebben we Jean-Paul/Jean-Piere of ehm dinges. In ieder geval was dat de vent die tijdens het Surfanafestival vlakbij onze tenten in een boardbag heeft geslapen bij gebrek aan tent. Zelfs in de regen! Na een kort praatje nemen we afscheid. De golven wachten immers op ons! Wanneer we op het strand lopen, wordt er ineens maar ons geroepen. Blijkbaar staat er een professionele surfer. We glimlachen vriendelijk en lopen dan met de boards onder onze armen door. Arme vent...
Het surfje geeft ons alledrie vleugels. We pakken golven meer dan head high en genieten. Tegen dit gevoel kan niets op! We gaan door tot onze armen niet meer kunnen of we zo een enorme dorst hebben dat we wel even moeten stoppen. Vol van de golven die we hebben gesurft praten we door elkaar tot we wat rust vinden. Wat was dit onwijs gaaf!
Na een korte pauze gaan we nog een keer het water in tot we niet meer kunnen. We besluiten om lekker naar huis te gaan, boodschapjes te doen en de rest van de avond te relaxen na een übergezonde maaltijd. We beginnen echt te verlangen naar groentes en heel erg gezonde dingen! Uiteraard gaat dit gepaard met een lekker flesje wijn (p.p. voor twee dames). Proost!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten