Inmiddels hebben we Nederland achter ons gelaten en zijn de eerste kilometers onder ons weggegleden. Bijna 2 uur later dan gepland hebben we uiteindelijk de motor gestart en 2 korte tussenstops hebben de rit nog ietsje vertraagd, maar dat kan de pret niet drukken. Caravana Sun schalt vrolijk uit de speakers terwijl Anouk een lekker knus hoekje gecreeerd heeft voor een tukje.
Ondertussen zoeven we langs Sint-Job-In-'t-Goor, of all places, en zingen Berry en Sebastiaan (a.k.a. Jack and the Weatherman) ons tegenoet met hun zoetgevooisde keeltjes. Wanneer "Man enough" onze trommelvliezen in beweging brengt gaat het gesprek gek genoeg ineens over naar de bifi-worstjes van Sam en de connotatie die ermee op gang komt zorgt voor een lachkick die ons weer compleet wakker maakt.
Wanneer we na een snelle tankbeurt onze weg weer vervolgen zien we ineens langs de weg een blote reuzekabouter staan in vol ornaat... Die zie je zo gauw niet in ons kikkerlandje!
"Je hebt een grens overschreden." Het klinkt bijna alsof we een overtreding begaan hebben wanneer we over de Franse grens rijden. Feitelijk hebben we dat ook... Een meneer in een busje seint ons dat er iets mis is. Wat blijkt: Sinds de laatste stop rijden we zonder de verlichting aan... Ai!
"Nou... Doe mij dan toch maar even wat hartigs. Een bifi-worstje." "Het zijn helemaal geen bifi's! Het zijn Amigo's... Kleine vriendjes!" De volgende lachkick begint. Ach ja... A dirty mind is a joy forever.
Nog even en dan rijden we het daglicht tegemoet. Het is zo dan ook de hoogste tijd voor een tussenstop, een sterke bak koffie en wisseling van de chauffeur. Sam heeft een aanzienlijke afstand overbrugd en is toe aan een welverdiend slaapje. Truste Sam! Goedemorgen Anouk! Hanne kruipt nu een tijdje achter het stuur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten